The Social Experiment
in

Dichterbij leven’, zo verwoord ik mijn voornemen.

Meer bezig zijn met wat er om me heen gebeurt en minder met alles wat van ver, via het scherm van mijn smartphone, tot me kan komen. Creatiever en gelukkiger worden door niet elke vrije gedachte af te kappen door op je telefoon te kijken. Daarom heb ik besloten terug te gaan naar de basis en de smartphone de rug toe te keren. Geen paniek! Dit betekend niet dat ik ineens van de wereld verdwijn maar gewoon nog steeds bereikbaar blijf door middel van bellen en smsen 🙂

Ik ben niet zo ster in bloggen maar wat ik tenminste wil proberen, is jullie op de hoogte houden van mijn digitale detox. Dan blijf ik tenminste nog een beetje waarneembaar 😉

Omdat het steeds online en bereikbaar zijn in dit digitale tijdperk je bijna verplicht wordt om constant maar in verbinding te staan met alles en iedereen ging me dit steeds meer tegenstaan. Het op elk willekeurig moment je telefoon uit je broekzak of van tafel te pakken om te kijken of je niets zou missen gaat steeds meer automatisch. Het zit al helemaal ingebakken in het systeem. De telefoon lijkt wel een verlengstuk van je arm en je hersenen geworden.

Wil ik hier nog wel aan mee doen, wil ik bij de kudde horen of wil ik mezelf afzonderen? Is het wel afzonderen,  of het is een experiment om aan te tonen dat continue beschikbaar zijn helemaal niet nodig is? In 2000 waren we ook bereikbaar via de telefoon, door middel van bellen en sms’en. Ik ga terug naar 2000 maar mijn vrienden, familie en kennissen blijven hier in het nu…. Wellicht is het belangrijk dat je je gezin en familie bereikbaar blijft maar is het echt noodzakelijk om altijd maar bereikbaar te zijn? Het lijkt misschien of je geen keuze heb…

Wellicht wat desastreus maar ik heb besloten mijn telefoon weg te doen, niet zomaar in een kastje of een laatje maar echt weg te doen. Geen terugval mogelijk om af en toe eens te gluren of je niets mist. Wat ook niet hoeft want technologie is over om ons heen.

Mijn keuze is gevallen op een Nokia 3310.

Ik ben benieuwd of er ontwenningverschijnselen optreden tijdens deze digitale ontgifting, kan ik rijker lever en dichterbij naar mezelf en andere komen? Vind ik de focus terug om doelen effectief en efficiënt te realiseren en hoe zal, als al überhaupt, de kwaliteit in persoonlijk contact herstellen? Of zal deze verslechteren omdat ik niet mee kan komen? Waar ik wel van overtuigd ben is dat ik bewuster om zal gaan met tijd en aandacht die ik zowel ontvang als kan geven.

Vandaag trek ik dus de stekker eruit, Het voelt alsof je het leven een beetje los laat, kun je nagaan hoe afhankelijk we zijn geworden van dat zwarte scherm.

Ik houdt jullie op de hoogte van de ontwikkelingen.

Het experiment is begonnen… Ik ben EXIT… OFFLINE…..

 

Post Comments